Arka planda
#114
Yerimizi bulamayışımız bir günün içinde, durgun bir bahçenin özlemiyle. Gözlerimiz açılıp kapanırken bir boşluğun içinde, duyulması güç bir seslenişin eşiğinde. Kalbimiz atıp dururken düşünceler içinde, gökyüzü durmaksızın değişen renkleriyle kendi hâlinde.
