Arka planda
#122
Güneş yavaşça çekiliyor sakin bekleyen koltuğun yüzeyinden, şarkılar hala hissediliyor şehrin bir ara sokağında. İnsanlar durmaksızın ilerliyor isteklerinin peşinden, duruyorum oysa ben, eski günlerin ezgileri kulaklarımda. Sen kapılıp gitmişken yılların savrulan rüzgârına; yine de arıyorum, akşamın esen ılık havasında, batan güneşin turuncu halinden kırmızı rengine.
