#122

Arka planda 

#122

Güneş yavaşça çekiliyor sakin bekleyen koltuğun yüzeyinden, şarkılar hala hissediliyor şehrin bir ara sokağında. İnsanlar durmaksızın ilerliyor isteklerinin peşinden, duruyorum oysa ben, eski günlerin ezgileri kulaklarımda. Sen kapılıp gitmişken yılların savrulan rüzgârına; yine de arıyorum, akşamın esen ılık havasında, batan güneşin turuncu halinden kırmızı rengine.

 

#121

Arka planda

#121

Yağmurlu bir akşam, gri renklerin içinde; sakin bir akşamüstü, kafalarımız nelerle dolu biçimde; bu akşamüstü, tek bir defa gösterimde, şaşkın bir dengede; üstü başı sırılsıklam hâlde.

 

#120

Arka planda 

#120

Yollardayız; bir bulutun ardında güneşle, masmavi gökyüzünün gözlerimizi kamaştıran rengiyle, tekrarlayan ve tekrarlayan gün ve sözlerimizle. Hislerimiz yersiz ve nedensiz yönlenip yoğunluğunu kaybederken, değişen düşüncelerimiz bizleri sürüklerken, korkularımız belirip ve birden görünmezken, karşı çıkmayı istesekte ele geçirilirken kalbimiz; sessizlikle.

 

#119

Arka planda

#119

Gün, yollar boyu ovalarda; bulutlarıyla, solan renkleriyle, esen serin rüzgârıyla. Bir ânda aynı hizada olduk; uzayan topraklarla, tek başına bir ağaçla, tepelerin karlı yamaçlarıyla, ardından mavi bulutlarla ve sonunda güneş'in son ışıklarıyla. Hayat hızlanıyor, nefeslerimiz yavaşlıyordu artık. Ne yaptığımızın farkında değildik.

#118

Arka planda

#118

Bir köşesindesin şehrin, başındasın hala kalemin ve gelecek günlerin. Aylar ve yıllar gelip geçerken duraksadığın yerlerdesin yeniden. Yığınlaşmış ânılara bakışların güneşin ısıttığı dalların arasında. Dönerken çıkmaz bir yolun ortasından, buluyorsun kendini unutulmuş bir huzurun ortasında; soğukluğuyla, sıcaklığıyla. 

 

#117

Arka planda 

#117

Kış, bembeyaz renkleriyle savrularak indi sokaklara. Penceremizden heyecanla seyrettik yeni bir mevsimin gelişini. Yıllarımız bu şehirle gelip geçmişken, hiç dinmeyen şarkılarla yine yollarındayım. Sessiz bir park yaşarken zamanını; uzaktan da olsa biliyorum değerini. Hatırlanacak bazı günler gibi.

 

#116

Arka planda  

#116

Akşamın soğuk mavisi solarken; giderek uzaktayız geçen günlerimizden, hislerimizden. Issız dallar altında yürümeden geçen bugünlerimiz yaşanıyor belli belirsiz yönlerde. Henüz kar başlamışken içimizde bir heyecanla sokaklara atıldığımız akşamlar, şarkılarımızdan canlanıyor gözlerimizde. Şarkı bittiğinde; kendimize geliyoruz bir nebze, hatırlamanın yüzümüzdeki bir yansımasıyla; gülümseyerek öyle biraz yakın, biraz uzak.

#115

Arka planda

#115

Vapur kalkıyor Kadıköy'den; ayrı bırakıp bazı şeyleri, birleştirmek için bazı bakışları. Hislerimiz farklı seslenişlerin, başka gözlerin etrafında savruluyor Beşiktaş'a yaklaşırken. İçimizde yükselip alçalan gençliğimizin sezilmez özlemleri...

Biten seferin ardından yürüyüşlerimiz sallanarak devam ediyor; dayanacak bir omuz ihtiyacıyla, gözlerimizde ve ellerimizde bir sıcaklık istemiyle.