Arka planda
#119
Gün, yollar boyu ovalarda; bulutlarıyla, solan renkleriyle, esen serin rüzgârıyla. Bir ânda aynı hizada olduk; uzayan topraklarla, tek başına bir ağaçla, tepelerin karlı yamaçlarıyla, ardından mavi bulutlarla ve sonunda güneş'in son ışıklarıyla. Hayat hızlanıyor, nefeslerimiz yavaşlıyordu artık. Ne yaptığımızın farkında değildik.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder