#123

Arka planda 

#123

Etkilenerek değişiyoruz, farklılaşıyoruz yıllar bir bir geçtikçe; hayatımızdaki insanlar birer birer silinip gittikçe. Gidenlerle insanın arasındaki o garip sessizlik; bir yarım kalmışlık... Belki de yarım kalmadı; tükenerek bitti birbirimize söyleyebileceklerimiz, gidilerek sonuna gelindi yağmurlu yolculukların, baktıkça kaybolduk kendimizden çok uzakta olanlara.

#122

Arka planda 

#122

Güneş yavaşça çekiliyor sakin bekleyen koltuğun yüzeyinden, şarkılar hala hissediliyor şehrin bir ara sokağında. İnsanlar durmaksızın ilerliyor isteklerinin peşinden, duruyorum oysa ben, eski günlerin ezgileri kulaklarımda. Sen kapılıp gitmişken yılların savrulan rüzgârına; yine de arıyorum, akşamın esen ılık havasında, batan güneşin turuncu halinden kırmızı rengine.

 

#121

Arka planda

#121

Yağmurlu bir akşam, gri renklerin içinde; sakin bir akşamüstü, kafalarımız nelerle dolu biçimde; bu akşamüstü, tek bir defa gösterimde, şaşkın bir dengede; üstü başı sırılsıklam hâlde.

 

#120

Arka planda 

#120

Yollardayız; bir bulutun ardında güneşle, masmavi gökyüzünün gözlerimizi kamaştıran rengiyle, tekrarlayan ve tekrarlayan gün ve sözlerimizle. Hislerimiz yersiz ve nedensiz yönlenip yoğunluğunu kaybederken, değişen düşüncelerimiz bizleri sürüklerken, korkularımız belirip ve birden görünmezken, karşı çıkmayı istesekte ele geçirilirken kalbimiz; sessizlikle.

 

#119

Arka planda

#119

Gün, yollar boyu ovalarda; bulutlarıyla, solan renkleriyle, esen serin rüzgârıyla. Bir ânda aynı hizada olduk; uzayan topraklarla, tek başına bir ağaçla, tepelerin karlı yamaçlarıyla, ardından mavi bulutlarla ve sonunda güneş'in son ışıklarıyla. Hayat hızlanıyor, nefeslerimiz yavaşlıyordu artık. Ne yaptığımızın farkında değildik.

#118

Arka planda

#118

Bir köşesindesin şehrin, başındasın hala kalemin ve gelecek günlerin. Aylar ve yıllar gelip geçerken duraksadığın yerlerdesin yeniden. Yığınlaşmış ânılara bakışların güneşin ısıttığı dalların arasında. Dönerken çıkmaz bir yolun ortasından, buluyorsun kendini unutulmuş bir huzurun ortasında; soğukluğuyla, sıcaklığıyla. 

 

#117

Arka planda 

#117

Kış, bembeyaz renkleriyle savrularak indi sokaklara. Penceremizden heyecanla seyrettik yeni bir mevsimin gelişini. Yıllarımız bu şehirle gelip geçmişken, hiç dinmeyen şarkılarla yine yollarındayım. Sessiz bir park yaşarken zamanını; uzaktan da olsa biliyorum değerini. Hatırlanacak bazı günler gibi.

 

#116

Arka planda  

#116

Akşamın soğuk mavisi solarken; giderek uzaktayız geçen günlerimizden, hislerimizden. Issız dallar altında yürümeden geçen bugünlerimiz yaşanıyor belli belirsiz yönlerde. Henüz kar başlamışken içimizde bir heyecanla sokaklara atıldığımız akşamlar, şarkılarımızdan canlanıyor gözlerimizde. Şarkı bittiğinde; kendimize geliyoruz bir nebze, hatırlamanın yüzümüzdeki bir yansımasıyla; gülümseyerek öyle biraz yakın, biraz uzak.

#115

Arka planda

#115

Vapur kalkıyor Kadıköy'den; ayrı bırakıp bazı şeyleri, birleştirmek için bazı bakışları. Hislerimiz farklı seslenişlerin, başka gözlerin etrafında savruluyor Beşiktaş'a yaklaşırken. İçimizde yükselip alçalan gençliğimizin sezilmez özlemleri...

Biten seferin ardından yürüyüşlerimiz sallanarak devam ediyor; dayanacak bir omuz ihtiyacıyla, gözlerimizde ve ellerimizde bir sıcaklık istemiyle.

#114

Arka planda 

#114

Yerimizi bulamayışımız bir günün içinde, durgun bir bahçenin özlemiyle. Gözlerimiz açılıp kapanırken bir boşluğun içinde, duyulması güç bir seslenişin eşiğinde. Kalbimiz atıp dururken düşünceler içinde, gökyüzü durmaksızın değişen renkleriyle kendi hâlinde.

#Felsefe Notları - 15

Arka planda

#Felsefe Notları - 15

   Bir mücadeleye girişmeden önce tam olarak neyi elde etmek ve başarmak istediğinizden, kime karşı meydan okuduğunuzdan  iyice emin olun. Çünkü doğayla uyumlu bir iradeye sahip olmak istiyorsanız, her konuda güvenlik içinde olursunuz ve hiçbir şeyden korkmanıza gerek kalmaz. Eğer arzuladığınız şey kendi hükmünüz altında ve doğası gereği özgür ise ve siz de bu şeyler uyumluysanız, sizi korkutabilecek ne vardır?  Böyle şeylerin efendisi kimdir? Onları kim sizden uzak tutabilir? Eğer tercihiniz dürüst ve güvenilir bir adam olmaksa sizi kim bu tercihinizden alıkoyabilir? Eğer kimseden baskı ve zorbalık görmek istemiyorsanız size kim baskı yapabilir? İstemediğiniz bir işi yapmaya sizi kim zorlayabilir? Kaçınmayı gerekli bulmadığınız bir şeyden kaçınmaya sizi kim mecbur bırakabilir? Her şeyin hakimi, sizin önünüze alt edilmesi güç görünen ve aynı zamanda sizin de kaçınmanız gereken bazı şeyler koyacaktır. Ne var ki, bir şeyi arzulamak ve ondan kaçınmak sizin elinizdeyse, neden kaygılanıyorsunuz? İşte bu sizin önsözünüz, kendi yaşam öykünüz, kendi kanıtınız, kendi zaferiniz, kendi söyleviniz ve kendi alkışınız olsun.

 

                                                        -Epiktetos, Söylevler

 

 

#Felsefe Notları - 14

Arka planda 

#Felsefe Notları - 14

   "Gerçekten de insan hayatında adalet duygusundan, dürüstlükten, kendine hâkim olmaktan ve cesaretten (kısacası doğru mantık çerçevesinde hareket etmeni ve senin iraden dışında kaderin senin karşına çıkardıklarını kabul etmeni sağlayan aklın yeterliliğinden) daha iyi olan bir şey bulabilirsen tüm kalbin ve ruhunla ona sarıl ve keşfettiğin bu yüce iyiliğin tüm nimetlerinden faydalan."

                               -Marcus Aurelis, Kendime Düşünceler, 3.6.1

  

   Hepimiz önemli olduğunu düşündüğümüz şeylerin peşinde koştuk. Bir noktada hepimiz paranın her şeyin cevabı olduğunu, başarının en büyük ödül olduğunu ve sonunda içimizi ısıtacak şeyin, güzel biriyle yaşayacağımız ölümsüz aşk olduğunu düşündük. Peki ya bu kutsal amaçlara ulaştığımızda ne bulduk? Bunların boş ve anlamsız şeyler olduğunu söylemiyoruz (tabii elde etmeden önce böyle düşünmüyorsanız) ama elde ettiğimiz şeylerin bize yetmediğini fark ettik.

   Para sorun yaratır. Bir dağa tırmanmak, başka bir zirveyi görmene sebep olur. Ölümsüz aşk diye bir şey yoktur.

   Bunlardan daha iyi olan bir şey var: gerçek erdem. O kendi kendinin ödülüdür. Erdem beklenilenden daha fazlası olduğu ortaya çıkan tek iyi şeydir ve ona sahip olmanın dereceleri yoktur. Ya erdemlisindir ya da değilsindir. İşte bu yüzden (adalet duygusu, dürüstlük, disiplin ve cesaretten oluşan) erdem, uğruna çabalanmaya değer tek şeydir.

 

           -Stoacının Günlüğü, Ryan Holiday ve Stephan Hanselman

 

#113

Arka planda 

#113

Akşam yavaşlamış seyrinde, hiç gelmediğin günler eski halinde, hep geçen ve yiten güzelliğiyle hilâller gökyüzünde ve bizler, batan güneşin ardından öyle yönsüz, öyle bilmez halimizle; acı sorular arasında kalmışız.

 

 

#112

Arka planda 

#112

İlk yapraklar salınmaya başladı âhenginyle sonbahar rüzgârıyla, yaz sahnenin kapanmasıyla kaybetti gücünü; alkış sesleri duyulmadı bu oyunun sonunda, sessizlikle terk etti gelenler; birleşerek, karanlık bir kapıdan; biten mevsimin son gününü.

 

#Felsefe Notları - 13

Arka planda 

#Felsefe Notları - 13

"Gözünüz sürekli algılarınızın üzerinde olsun. Koruduğunuz şey küçük ve önemsiz bir şey değil. Bu sizin saygınlığınız, güvenilirliğiniz, istikrarınız, iç huzurunuz ve acıdan ya da korkudan uzak kalabilme halinizdir. Kısacası bu sizin özgürlüğünüzdür. Tüm bunların ederi ne olabilir?"

                                                  - Epiktetos, Makaleler. 

 

   Seni sürekli strese sürükleyen ama bir yere varmayan bir iş, sonu gelmez kavgalarla dolu ilişkiler ve freni boşalmış gibi hızlı akan bir hayat tarzı. Stoacılık, duygusal reaksiyonlarımızdan sıyrılıp eylemlerimizi yönetmeyi ve doğru düşünebilmeyi bize öğrettiğinden bu tür durumlara daha kolay katlanabilmemizde bize yardımcı olur. Sürekli tekrar tekrar ortaya çıkıyor gibi görünen tetikleyicilerle baş etmende ve bunları yatırtırmanda sana yol gösterecektir.

   Ama şimdi daha zor bir soru soracağız: Neden kendine bunları yapıyorsun? Gerçekten yaşaman gereken çevre böyle bir yer mi? Çirkin e-postalar ve iş yerindeki bitmek bilmez problemlerle kışkırtılman mı gerekiyor? Bunca strese böbreküstü bezlerimiz nereye kadar dayanabilir sanıyorsun? Onları ölüm-kalım meseleleri için saklamak istemez miydin?

   Bu yüzden de evet, tüm bu zorluklarla başa çıkabilmek için Stoacılık var. Ama şu soruyu sormayı asla unutma: Bu gerçekten istediğim hayat mı? Ne zaman sinirlensen ruhunun bir kısmı bedenini terk ediyor. O paha biçilmez kaynaklarını gerçekten bu tür işlerde mi harcamak istiyorsun? Değişimden asla korkma. Üstelik bu değişim büyükse...

 

       - Stoacının Günlüğü, Ryan Holiday ve Stephan Hanselman

#111

Arka planda 

#111

Ait olmaya başladığın sokaklardasın bu defasında, sonbaharın belirsiz soğuk esintileri gün batımında. Duyulmayan şarkılar yükseliyor açık pencerenden, kalbin eski günleri bir hatırlıyor bir unutuyor bu hız yüzünden. Yine de süzülen uçuşuyla kuşların, hafif turuncu bir rüyâdasın; bitişiyle günün, durgun bakışlarıyla gözlerinin.

 

#110

Arka planda 

#110

Ağustos'un hissedilir sıcaklığıyla başlıyor bu akşamüstü, defalarca gelip beklenen o gün yanımızdan kaç defa geçti bilemiyoruz; yavaş yavaş kaybolurken yılların hisli ânları. Yaz'ın meyveleri düşmeye başlamışken toprağa, aşkın olmadığını sandığın bu yere.

#109

Arka planda 

#109

Bir soluklanma ânı, iyice düşünüp karar verme zamanı. Ankara'da yeşillikler içinde, ufuktan yaz'ın hafif rüzgârı tenimizde; çimenler henüz tazeyken. Yolların gelip geçeceği şu zamanda hayatımızdan biraz uzaklaşıp nefeslenmek hepimizin ihtiyacı.

 

#108

Arka planda 

#108

Uzaklarda sandığımız, yanıbaşımızda yaşanan bu akşamüstünde, gün telaşla ilerliyor varılmaz o yöne doğru. Sakin nadir ânında zihnimizin, nefesimiz yükselip alçalıyor sadece. Etrafımızda; gelip geçen hayatlarının şu noktasında insanların, noktasız söylemleri; siyah gölgelerin gittikçe büyüyen hareketleri ve zorlanan hallerimiz.

#107

Arka planda

#107

Yollar, isteksiz de olsak alıp yanına gözlerimizi; göstermeye çalışıyor görüntülerimizin geçiciliğini, ağaçlar boyunca bekleyişlerimizi, raylarca hareketlenen hislerimizi; düşkünlüğümüzce uzaklaşırken hepimiz şu dünyamızın tazelenen günlerinden, günlerimizden.