Ama

 Arka plan

Ama

Gecenin kararttığı umutlarım
Sabahın ilk ışıklarına hiç bu kadar muhtaç olmamıştı
Gündüz vakti huzurla geçtiğim o yerden
Tekrar geçiyorum, bu sefer korkuyla
Değişen ne var diye düşünüyorum
Bu yersiz korkunun sebebi
Sessizlik mi yoksa sensizlik mi ?

Belki de ölüm,
her an dan daha fazla yanındadır insanın
o alacakaranlığın ortasında
Ama bilinmez ki
İnsanlar kül gibi savrulurken
Etraftaki ağaçlar heybetle dünyayı izleyecekler
Önceden olduğu, olmaya devam edeceği gibi
Bu gerçekliktir ki insanı korkutan
Yaşamının kaçınılmaz sonuna yol alırken
Bir ağaç kadar sağlam duramayışı.