#10
#10
Uzak bir sessizlik çevrelemiş her birimizi. Doğanın yeni bir bahara hazırlandığı telaşın seslerini duymadan yürüyoruz, geri dönebilmek için. Yaşanmış hislerin bizi terk etmemesi için her gün baştan yokluyoruz yerlerini. Sadece bir boşluk bırakıyoruz, günlerin bize verebileceğinden çok azı için. Sayımda daima eksik hissediyoruz kendimizi. Hiç dolmayacak o yerin hüznünü gecelerimize yayıp düşünüyoruz "neden?" diyerek. Hatırlayamıyoruz; tüm olanların merakla karşılandığı, her gülüşün bir yaşamı doldurduğu çocukluğumuzu. Gidemiyoruz, bizden alınanların peşinden. Kalamıyoruz, sessiz geçmesi gereken bir saniyenin içinde bile.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder