Arka planda
#34
Beklenmedik gecede, rüyanın yumuşaklığında hissediyordum seninle kavgasız yan yana duruşumuzun verdiği huzuru. Aklımın senin önüne koyduğu onca engelin, binlerce kilometrenin yorgunluğuyla kaybolduğu bir gece. Aylar sonra, yaptığın tüm acımasız, bilinmez şeylerin varlığına rağmen yeniden karşıma çıkacağın ilk ânın bekleyen duruşundan korkuyorum; terk etmişken duvarı akşamüstünün camdan süzülen son ışıkları, dinlerken klarnetin tedirgin uzayan sesini.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder