#42

Arka planda 

#42

Uyanmak üzereyken dahi bir şeylerin peşinden gidiyorsun, hissetmişken olman gereken yönü; uyanıyorsun. Gözlerin çoktan yolunda olan herhangi bir güne açılıyor. Yorgunken daha, pencerende masmavi çevreli, bir kısmını döngülerinde kaybetmiş ay görünüyor. "En azından..." diye düşünüyorsun. Sesler, kelimeler, gerilimler ardından günün son ışıkları yaprakların ardından ulaşıyor ellerine. Üzgün hislerle bırakıyorsun bugün gidenlerin peşini.