#44
#44
Bir tiyatroya hazırlanan bembeyaz mavi Bodrum'da nisan ayında bulunuyorsan, bu güzel sahil kentinin güzellikleri bir anda yanında oluveriyor. Başka insanların, farklı olmayan yorumlarıyla öylece yürüyorsun, yürüyorsun; acımasızca geçip gitmek için her birinin yanından. Dünyanın bir parçasının üstünde, gökyüzünün bir parçasının altında, düşüncelerimin yönlerinde her nefesimle ilerlemekteyim. Uzak yerlerde olsam da parlağında tanıdık bir yıldız bakışlarıyla yanımda duruyor, ona güveniyorum tüm yeryüzü adına. Gördüğüm bir ân, dokunabildiğim Egenin bir dalgası, hissettiğim bir zamansızlık, duyumsadığım bir mekansızlık, söylediğim ama duyanı olmayan bir garip gülümseten sözler; insanların bu denli çok ve o kadar nadir oluşlarının karşısında yetmeye çalışıyorlardı işte...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder