#52

Arka planda 

#52

Anıtkabir’in beyaz mermerleri üzerinde koşmakta olan çocuğun hayatı algılayışıyla, Anıttepeden başlayarak tüm Ankara’nın sokaklarında bir ân için durabilmek; sözlerin yarım kalan hecesinde, Dostun önünde sarılanların yakınlığında, Gürkan Plak evinde plakların sırasıyla dönüşlerinde, Kızılay’a kaçıncı kez benzerlikte yaklaşan metronun sallanışında, öğleden sonra Kurtuluş Parkının yaprakları arasından süzülen gün ışığının seyrinde, AKM’de aktarma yapmak için uzunca yürüyenlerin amaçlarında, Olgunlarda gün batımına teraslarıyla eşlik eden binaların saklı kafelerinde, “Nerede?” sorusunun muhtemel cevabı Bahçelievlerin gökyüzünü kaplayan ağaçlarının uzanışında, gölgelerinin her yeni günle baştan yaşayıp kaybolduğunun farkında olan gri şehrin siyah-beyaz insanlarıyla birlikte. O çocuğun başını iki elinin arasına alıp etrafında tanıdık bir yüz arayacağı zamana dek.