Arka planda
#54
Uzanıp sahilde saatlerce gökyüzünü seyrediyorsun, gidenlerin belki de yapmakta olduğu gibi. Hissetmeye başlıyorsun; gözlerinin bakışına parçalanıp kısıtlanmış bütünlüğü. Ay yerini almış karşında, dalgaların ardından yansımalarıyla. Kırmızı ışıklar yayılmaya başlıyor diğer yanından, insanları kendine çekiyor. Bu karanlıkta farklılığın duygusu esir almışken etrafını bir süreliğine, sen küçük çocuğun siluetine bakakalıyorsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder