Arka planda
#71
Her yürüdüğün şehri evin gibi hissetmek kolay değildir, aksini düşünüyor olsan da. Bir ânsızın bakışın uzağında kaldığında, sokaklar boyunca neyin ardına düşeceksin? Unutabilirsin; kendi sesini, anlamlı kelimeleri, akşamüstünde yorgunluğun yüzlere yansımasını, sallanan bir vapurun üstünde hayretle kalmayı, yılların soldurduğu binaların yan yana dayanmasını, yaşlı gözlerin üzerinde çaresiz gezindiği yosun tutmuş heykellerin durgunluğunu, gün ışığının bazen uğradığı bu şehrin işleyişini. Yine de şehrin seni kabullenişi, insanlarının sakin sözleri, müzelerinin koridorlarında başka bir yaşamın varlığı, tarihin kaydının üzerine yazıldığı caddeleri hatılarında yerini alıyor. Sen bu şehri uğurlamak istemiyorsun...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder