#38
#38
Bir asrın ötesinde, unutulmuş ağaçlardan uzak olamayan yaprağın ta
kendisi sensin. Tahminlerinin varamayacağı o noktada; bugünden, geçen
günlerinden kalbinde taşıdığın yükleri kaldıramamış, kendini rüzgarın
sallayışına bırakmış olacaksın. Yine mevsimler değişecek, bu defa
baharın gelişi ilk defa somut anlamıyla gerçekleşecek fakat sen yine
aldanmış olacaksın etrafın renklerine.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder