#39
#39
Gözlerini açıyorsun, deniz yüzeyinde onlarca hareketsiz duran bedenler arasında. Etrafı görebilmek için uğraşıyorsun; birini tutup sarsıyor, birisine bağırıyor, kimisine dokunmadan geçiyorsun. Gökyüzü bulutlarla kaplı mavi-gri, suların derinliği karanlık-ilgi çekici. Nefeslerini tazeliyorsun, bilinmez durgunluğa dalmadan önce. Çaresiz hareketleniyorsun, metrelerce gidip gidemeyeceğini bilemeden. İlerledikçe senden uzakta yaşayanları, derinlere inenleri, inmeyi çalışanları görüyorsun. Fark ediyorsun; nefesinin azalmadığını, yalnız olamayacağını ve bu seyrin hiç sonlanmayacağını.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder