#48
#48
Belirsizlikle isterken İstanbul'un akşamüstüsüne karışmayı, Eminönü'nün turuncu yansımalarıyla bezenmiş vapurlarını görmektesin. Durduğun o ânda; uzaklaşan vapurlar, ışıklarıyla Galata ve Süleymaniye, boğazın simsiyah dalgalanan suları, dolunaya ilerleyen gökyüzü ve bitmez sözleriyle insanlar dolduruyor gözlerini. Bitirmemişken kısalan geceyi, pencereye yaklaşınca, sahip olunamayacak bu şehri tek bir bakış açısına sabitleyen balkonları görüyorsun; perdelerin ardından geçen insan karartılarını, açılıp kapanan kapıları ve günü bitirenlerin kayboluşlarını, birden... Çaresiz geri çekiliyorsun, şehrin büyüsüne kapılmaktan korkarak; yaşamı ellerinden alınmış olsa da çekilme şansı olmayan tanıdık gelen her yüz uğruna.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder