#49
#49
Esintisiyle gülümseten yaz rüzgarı, bir başka kalem ucundan gelip buluyor tenimizi. Kaybetmeye yakınken kelimelere inancını, denize karşı birkaç adım yanından yeniden yazılmakta, görüyorsun işte. Şehrin insanlarından uzakta dururken; halen nedensiz güvendiğin yaşama cesareti, geri veriyor sana elinden geleni.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder